SPIRITUELE KRIJGERS ZIJN NIET BANG OM HUN SCHADUWEN IN DE OGEN TE ZIEN!

Door Suzanne Matthiessen

Uit Planet Lightworker 2007

De laatste tien jaar heb ik veel geschreven en cursus gegeven over het onderwerp 'Spirituele etiquette': d.i. hoe onze gedachten, keuzes en ons gedrag alles en iedereen beïnvloedt met wie of wat we in contact komen en vervolgens onze graad van spiritueel bewustzijn en groei beïnvloedt. Mijn perspectief wortelt in een bewuste spirituele reis sinds ik negen jaar was, en die reis bracht me op vele wegen de vorige 41 jaar. Mijn pad is gezegend met verbazende ervaringen van licht, wijsheid en eenheid, en maakte ook dat ik de schaduwzijde leerde kennen van georganiseerde religies, geld afstaan aan New-Age - kwakzalvers, de hypocrisie en het misbruik gadeslaan in welbekende spirituele gemeenschappen en door bekende spirituele leraren, en mijn spirituele naïviteit verliezen in het bed van een (nu overleden) rijke goeroe.

Hetgeen me duidelijk werd de vorige jaren is dat het haast verboden is om openlijk de schaduwkant ter discussie te stellen van mensen die zichzelf spirituele zoekers noemen, of leraren en lichtwerkers.

Als je dit toch doet, word je beschuldigd van 'oordelend' te zijn. En zo passeren er veel 'naakte keizers' voorbij ons, die vergoelijkt worden, ze zijn immers maar 'op hun pad'. En dit is natuurlijk edel en in onvoorwaardelijke liefde - en dat is ook zo, tenzij hetgeen ze doen echt schade berokkent aan anderen - maar ze worden ter verantwoording geroepen voor de schade die ze veroorzaken, omdat dat 'niet spiritueel zou zijn'. Ik zal het zo vriendelijk mogelijk proberen te formuleren: dit is onzin! In de voorbije tien jaar waarin ik schreef over spirituele etiquette heb ik ervaren dat mensen (gewoonlijk in het geheim) er blijkbaar van houden om iemand te zien aangesproken worden op zijn/ haar ego- schaduwen , en velen hebben me bedankt omdat ik openlijk praatte over wat weinigen durfden erkennen. En zo is het, totdat plots het Licht schijnt op een van hun eigen schaduwen... dan komen de klauwen te voorschijn. Gek hoe dat werkt! Het andere dat ik gemerkt heb is dat er vaak gezegd wordt dat, wanneer je helder schaduwthema's ziet in iemand anders, en je daar niet wil aan toegeven, en daardoor je gevoelens erover wil verwoorden, dat men dan zegt dat hetgeen je dan ziet in de ander eigenlijk jouw eigen onverwerkte thema's zijn. En ook al is dat in sommige gevallen zo, toch moet men erg voorzichtig zijn met deze gratuite stellingen. Precies wanneer sommige mensen lesgeven in wat ze zelf aan het leren zijn, zo zijn er anderen die lesgeven in hetgeen ze geleerd hebben. Spirituele principes kunnen als wapens gebruikt worden als we ze gebruiken vanuit het idee dat je alles weet - en precies deze stellingen zijn schadelijk voor onze spirituele groei;

Dit is een waarheid als een koe : als ons idee over onszelf niet overeenkomt met hoe we ons gedragen in alle aspecten van ons leven (ook als we denken dat niemand kijkt, of als we in ons bekende kringetje zijn) dan zijn we verstrikt in Maya, ondergedompeld in Samsara, besmet met onwetendheid en verdronken in zelfbedrog.

Ja, ik weet dat het waarschijnlijk hard klinkt, maar het is eerder dat je prachtig en mooi bent in het hart van je wezen, maar zoals de meesten onder ons heb je waarschijnlijk wat werk om de virussen in je innerlijk computersysteem te verwijderen. Het is juist dat we bang zijn om dat aan mekaar te vertellen - en dat om vele redenen, waarvan de belangrijkste is dat de behoefte aan liefde en goedkeuring ons verhindert om voluit te spreken. Als we echt liefhebbend en mededogend zijn zou het praten over iemand anders blinde vlekken niet op aanval of diskrediet onthaald worden, en afgeschilderd worden als onze eigen stukken die nog niet geheeld zijn. Tenslotte is toch een van de meest liefhebbende zaken die we voor mekaar kunnen doen is samen het Licht laten schijnen op de schaduwen, en hopen dat de mensen in ons leven hetzelfde met onszelf doen. Angst hebben om dat te doen (voor mogelijke reacties) houdt ons allen nodeloos vast in het duister.

Hier is een andere waarheid: 'Liefde en Licht is niet altijd warm en donzig'. Soms vertelt Liefde ons wat we niet willen horen, en de rol van het Licht is om de duisternis te verlichten - en niet alleen die duisternis die we aan anderen willen tonen. Wanneer ons ego gepamperd en verwend is, is het heel moeilijk om diep spiritueel transformatiewerk te doen - want dat kan moeilijk en lastig zijn. En als we voelen dat we de hele tijd op eieren moeten lopen in de angst iemands ego aan te vallen, kunnen we op de duur onze ware gevoelens opkroppen en alleen maar aan de oppervlakte leven. Als een meerderheid onder ons dan ook nog bang is om in de spiegel te kijken naar onze eigen onopgehelderde donkere patronen, wordt de collectieve spirituele gemeenschap bevolkt met mensen die bang zijn van hun eigen schaduw. De keuze om onmiddellijk in het defensief te gaan en in ons afgescheiden hokje te gaan zitten wanneer men geconfronteerd wordt met het Licht van Waarheid vergemakkelijkt het broodnodige kantelmoment in bewustzijn zeker niet , dat zo nodig is om de loop van het lot van de mens op deze planeet te veranderen. Quantumfysica bewijst nu dat alles energie is, ook onze gedachten, gevoelens en daden. Dus is onze persoonlijke energie besmettelijk: het beïnvloedt alles waarmee we in contact komen op negatieve of positieve manier, en ze rimpelt uit naar de hele aarde en daarboven. Hoe meer we spirituele kennis verwerven, hoe hoger de karmische inzet wat betreft het effect van onze persoonlijke energie. Precies als de president van de US en andere grote machthebbers verantwoording moeten afleggen voor hun energie, hebben ook alle spirituele mensen verantwoording af te leggen.

Elk spoor van hypocrisie en gebrek aan spirituele transparantie wordt versneld in karmische termen, en leven zoals we spreken is een zeer ernstige zaak. Als we alsmaar de woorden 'Liefde en Licht 'in onze mond nemen maar dat niet elk moment toepassen in onze handelingen, dan zeggen wij als ambassadeurs van Licht: 'Doe zoals ik zeg, maar niet zoals ik doe.'

De schade dat dit energetisch kan veroorzaken werd geïllustreerd in het recente geval van Ted Haggard, de Evangelische Christen die homoseksualiteit afkeurde maar zelf een mannelijke escort bezocht. Dit creëerde een diepe verwarring en pijn in de duizenden die hem met al hun geloof en hun geld vertrouwden. De realiteit is dat er geen kleinigheidjes bestaan op spiritueel vlak, en we kunnen de aanwezigheid van het alomvattende mededogende energieveld van God/ de Bron / Spirit niet bedotten. Als Lichtwerkers is het niet onze taak om het Universum te bewaken, maar is het onze taak om onszelf te bewaken. Tenzij we in totale ontkenning en ontkoppeling zijn van ons Hoger Zelf, weten we heel goed wanneer we niet integer zijn. Leven met spirituele transparantie en verantwoordelijk zijn voor onze gedachten, keuzes en daden is een dienst naar de mensheid, net zoals het de hoogste vorm is van diepe eerbied voor God / de Bron / Spirit die we kunnen betonen;

Ik wil hierbij niet beweren dat spirituele transparantie gemakkelijk is! Een tijdje geleden schreef ik een artikel met de naam 'De Heilige Oorlog Binnenin' voor een ander metafysisch tijdschrift. Ik was echt aan het worstelen met het hele concept van 'jihad'. 'Heilig' en 'Oorlog' samen scheen me totaal onzinnig, en zo spendeerde ik veel tijd aan het uitpluizen van de oorsprong van deze Islamitische term. Hetgeen ik op de duur begreep is dat iedereen die zich op spiritueel pad bevindt geëngageerd is in een innerlijke jihad tussen het volgen van de stem van het ego en het volgen van de roep van het Goddelijke. De andere vaststelling die ik deed was dat als we het pad leven van een onbevreesde Spirituele Krijger, we niet bang zijn om onze eigen egoïsche schaduwen te aanschouwen, en soms is hiervoor echt moedige guerilla-actie nodig.

Zo lang we twee meesters dienen, zijn we kwetsbaar voor spiritueel zelfvernietigende neigingen net zoals we begiftigd zijn met momenten van duizelingwekkend zelfloos inzicht. Het gevecht vanbinnen is rijk aan ervaringen die zowel mooi als afschrikwekkend zijn, wanneer we één voet in elke wereld hebben. Vaak na vele levens in Samsara ontdekt de ziel dat leven op de draaimolen niet altijd leuk en fijn is, en dat ervoor kiezen om beide voeten in de hemelse wereld te zetten, ons Hoger Zelf. Het probleem is dat het droppen van alle bagage en energetische troep die we bijeengehouden hadden in onze dans met het ego meer is dan even met een toverstaf zwaaien of goede intenties te gebruiken. Het ego laat zich niet willoos gaan.

Het ego is heel sluw, en zoals ik hierboven al zei, en het kan zelfs universele spirituele principes gaan gebruiken als wapens om het kleine zelf te verdedigen Het kan je misleiden om te denken dat je alles waar je je zinnen op gezet hebt materieel te manifesteren, en om over het hoofd te zien dat het je in spirituele armoede zou kunnen plaatsen.

Het kan je laten geloven dat je heiliger bent dan iemand anders omdat je eigenlijk toch wel een spiritueel persoon bent, en geen blinde religieuze volgeling. Het ego kan je alles wat je doet laten rechtvaardigen dat je het doet in de naam van God, ook het vermoorden van anderen. Het krijgt je zover om je volgelingen financiële schulden te laten maken om jouw 'exclusieve' seminaries te kunnen bijwonen. (Het woord 'exclusief ' verdeelt volgelingen in zij die 'hebben' en zij die 'niet hebben', niet wat authentieke spiritualiteit bedoeld voor is. En zomaar stellen dat al zij die de duizenden dollars niet kunnen besteden alleen maar blokkades hebben in hun overvloedsbeleving is iets wreeds dat je doet naar een ander mens toe.)

Als je waarlijk toegewijd bent aan het overstijgen van de greep van het ego op jouw bewustzijn, is het nodig dat je een enorme radicale eerlijkheid naar jezelf hebt, én nederigheid, en dat wordt bereikt door een co-creërende relatie met God/ de Bron / Spirit . Het vraagt ook integriteit, genade, mentaal / emotioneel / fysiek / spiritueel eigendomsrecht - en een zeer overvloedig, zelfrelativerend en gezond gevoel voor humor.

Dit zijn allemaal pijlen in je pijlkoker als je een onbevreesde Spirituele Guerilla- krijger bent. Er zijn geen energetisch giftige pijlen toegestaan, of aanvallen, geen respect, neerbuigende minzaamheid, superioriteit en aandacht voor titels. Het belangrijkst om te onthouden in verband met jouw pijlkoker is dat hij volledig uit liefde bestaat, en soms krijgt het het karakter van staalharde liefde. Als we echt 'diegenen zijn waarop we gewacht hebben' zoals de Hopi- profetieën vertellen, dan moeten onze goede bedoelingen gedragen worden door ondersteunende daden. We vragen transparantie in onze regering en corporaties. Het is minstens even belangrijk om dat ook voor onszelf te vragen. Kanaal zijn voor genade betekent ervoor te kiezen te leven met genade. Integer zijn betekent die integriteit nooit in gevaar te laten komen.

Blijvende overvloed aantrekken betekent elk gaatje dicht te stoppen waar overvloed kan weglekken - en dat betekent alle niveaus van overvloed, niet alleen de financiële - spirituele overvloed is de cake, al de rest is suikerglazuur.

Guerilla-spiritualiteit voor de onbevreesden gaat helemaal over moedige Hogere Liefde voor het hoogste goed van iedereen. Diep spiritueel werk vraagt je niet om perfect te zijn, maar vraagt je om zo onberispelijk mogelijk te zijn. Hoe word je onberispelijk? Door zonder angst en radicaal eerlijk te zijn naar jezelf toe, nederig, mededogend, aanwezig en bewust.

Wil jij wereldvrede? Wees dan eerst ene instrument van vrede in al wat je doet. Wil je globale eenheid? Kies er dan eerst voor om te leven zonder verdeeld denken of gedrag. Wil je eerlijkheid in je medemensen? Wees dan eerst volkomen eerlijk met jezelf. Wil je echt dat liefde en licht primeert in de wereld nu? Wel, laat het eerst in jezelf primeren, nu, vandaag.

vert. Fran Tielemans