JUNI 2010

door Fran Tielemans

We zijn op weg naar de zonnewende en de helft van 2010 is bijna voorbij. In mei is de kosmische instroom zeer intens geweest: bijna onophoudelijk golfden nieuwe lagen ons energiesysteem binnen. Dit maakte dat het zenuwstelsel van de mensen soms tot het uiterste op de proef werd gesteld, dat ons fysieke lichaam soms vreemde symptomen vertoonde en diepe emoties naar boven kwamen. Mensen die in de omstandigheid zijn dat ze thuis werken of veel thuis zijn zijn vaak ook lichtwerkers die grote hoeveelheden energie verwerken en ankeren, en zij zullen dit het meest gevoeld hebben. Eind mei viel die doorgedreven spanning op ons energetisch systeem plots van de ene op de andere dag weg, waardoor men kon voelen hoe sterk die belasting in mei geweest is. Het voelt alsof mijn lichaam eindelijk weer rust kent, en dat het allemaal weer even in balans mag komen nu, dat we op adem mogen komen.

Deze sterke lichtinstroom had zijn invloed op alles en iedereen. Je moest de krant maar openslaan of het nieuws beluisteren om te zien wat de gevolgen ervan zijn geweest op mensen en situaties. Nu we naar de zonnewende toegaan wordt duidelijk dat de aanzet tot diepe verandering stilaan doorgevoerd wordt. Een voorbeeld zijn de verkiezingen in Nederland en België waar een grote verschuiving te zien is en zal zijn. Zowieso heeft het collectief Hoger Zelf gekozen voor die zielen die de meest transformatieve energie dragen om in deze grote overgangsperiode op het voorplan te gaan staan, dat zal zich zondag ook in België tonen. Ook in grote organisaties, op internationaal vlak, komen nu de veranderingen aan de poort kloppen: zoals het vroeger altijd gewerkt heeft gaat het nu niet meer, en dat wordt voor steeds meer mensen duidelijk. Dit is al een tijdje ook merkbaar in scholen: ook grote gemeenschappen waar vooral de laatste twee jaar zichtbaar geworden is waar de moeilijke punten liggen, en wat moet veranderd worden. Dit brengt veel spanningen en irritaties mee. Mensen die lang leiding gehad hebben over grote organisaties worden plots veel intenser geanalyseerd en geëvalueerd en zullen vaak de leiding moeten in handen gaan geven van anderen omdat de oude manier van werken niet meer door de mensen geapprecieerd wordt;

Het is een oud gezegde maar het klopt : Gods molens malen langzaam, maar malen doen ze.

Veranderingen hebben veel tijd nodig, eerst om te rijpen in de niet-vorm, dan om de meest geschikte vorm te vinden om ze in manifestatie te brengen. Dat is niet alleen zo in politiek of economie of de maatschappij tout court, dat is zeker en vast zo in onze levens. Graag wilden we dat hetgeen we wensen zich allemaal in een-twee-drie manifesteert, zeker in deze tijdsgeest van zo snel mogelijke bevrediging vinden voor alles en nog wat. Maar zo werkt het niet, zeker nu niet; Omdat de veranderingen ditmaal zo diep gaan, omdat er een heel nieuwe wereld gebouwd wordt als het ware, moet het grondig gaan.

En soms denken we: 'Ja, maar dit heb ik toch al lang afgewerkt.' , en dan komt er weer zo'n laag kosmische energie in ons veld, en plots zitten we in datzelfde thema weer een diepere laag schoon te maken. Het vraagt tijd, en veel geduld van onzentwege om de allerlaatste fase: de manifestatie in onze buitenwereld (bv. een nieuwe job, een ander huis, een relatie, een baby, voldoende financiële armslag, een nieuwe ontplooiing van bepaalde gaven, succes,...) alle tijd te geven om zich te gaan ontplooien. We maken een enorme groeisprong, en daarbij hoort het overwinnen van weerstanden.

Die weerstanden kan je beschouwen als duistere krachten, die alles doen om een lichtwerker te destabiliseren en tegen te houden om naar een hoger niveau te gaan, bv. door je aandacht en energie te trekken naar problemen met kinderen, of op het werk, of ziekte. Maar je kan dit ook beschouwen als zijnde onze eigen innerlijke weerstanden die naar boven komen in het proces van het sterven van het ego. Onze hang naar hoe het vroeger was en de neiging van ons ego om status quo te behouden remt onze stroom af.

We zijn nog volop bezig om onze oude programmeringen eruit te gooien en soms lukt dat en soms niet, en dan kunnen niet anders dan onszelf eens goed te knuffelen en te zeggen tegen onszelf dat we het goed doen, dat we waardig zijn, dat we ook altijd waardig en onschuldig geweest zijn en dat altijd zullen zijn. Allemaal hebben we onze meer verlichte momenten en periodes, en ook onze meer verduisterde, en ons proces bestaat erin om dit gewoon te aanvaarden. Regen en zon en alles daartussenin, het is hoe het leven hier op aarde is, en meer en meer zullen we in staat zijn om dit te nemen zoals het zich aandient.

Violette energie, transformeren, loslaten, schoonmaak, bewustwording, we zullen er nog een eindje zoet mee zijn, vooral nog de komende twee jaar, maar steeds meer zullen de momenten van verlichting en helderheid zich aaneenrijgen. Een zeer goed boek is 'Na het feest komt de afwas' van Jack Kornfield, een gekend Boeddhistisch auteur en meditatieleraar. In dit boek beschrijft hij vanuit zijn jarenlange rijke ervaring, en met de nodige humor, de valkuilen waarin sommigen in terecht komen, en de misstappen van verlichte meesters uit de christelijke, joodse, hindoe-, boeddhistische en soefimeesters met al hun menselijke eigenschappen. Hij beschrijft vele voorbeelden van zichzelf en anderen hoe men na een tijd van veel mediteren en hoge energieën gebruiken zich haast verlicht voelt, omdan na een tijdje weer soms heel onzacht op de grond te belanden wanneer men geconfronteerd wordt met de werkelijkheid. Een aanrader, vooral om onszelf te helpen in het inzicht dat we het allemaal goed doen, dat allen die we ooit op een voetstuk zetten of gezet hebben ook gewone mensen zijn die precies dezelfde processen doorlopen, dat we allemaal dezelfde reis maken.

De energie kan tussen 21/6 en de volle maan op 26/6- met gedeeltelijke maaneclips dan nog- weer behoorlijk sterk zijn en mensen dooreen schudden. Rustig blijven, gewoon onze dingen doen die we te doen hebben maar fysieke rust voorzien en gezonde voeding, het zal helpen om de energie vlotter door te laten stromen doorheen onze lichamen. Een aantal puzzelstukken zullen op zijn plek vallen deze maand, een aantal pionnen zullen definitief verplaatst worden op het veld, en de verandering is definitief ingezet. Dicht bij onszelf blijven, en vooral: genieten van moment tot moment, dat is al wat we kunnen doen, terwijl het universum, ons Hoger Zelf alle elementen in de juiste schikking brengt tot het moment rijp is om alles tegelijk te laten verschuiven in ons leven.

De grootste verschuiving dit jaar zal vanaf eind september, oktober gebeuren: dan zullen de energieën ook behoorlijk pittig zijn, tussen 21/9 en 10/10. Juli lijkt een maand te zijn waarin veel mensen mekaar opnieuw gaan ontmoeten, na al dat innerlijk werk van de laatste maanden. Karmische ontmoetingen, balancering, genezing, vreugde. Rustig aan ons leven leven, dicht bij ons centrum, in contact met het Licht en de Liefde en de Vreugde die we Zijn, en ons niet laten meetrekken in angsthypes, en hypertoestanden, niet de euforische en niet de downtoestanden, gewoon dichtbij of in het midden blijven, in het nulpunt, in een neutrale positie. Het lukt ons wel, lieve mensen! We hebben het tot nu toe al goed gedaan, we komen er wel.

Ik wens je een mooie liefdevolle zomer toe alvast!

Fran