DE OVERGANGSZONE: DE OVERSTEEK
een boodschap van Lauren Gorgo- 20/4/2011
Op een morgen begin vorige week hoorde ik deze woorden toen ik wakker werd: 'Het is hoog tijd om de wonden van het zuiveringsproces los te laten.' Ik herinner me dat ik in die halfwakkere staat dacht: 'Wow, dat zou tof zijn.' Toen werd ik wakker. Ik oriënteerde me loom op mijn omgeving, merkte de gewoonlijke gevoelens van cellulaire ontgifting op die vergezeld waren van dezelfde oude kwaaltjes en pijntjes, en viel snel weer in slaap terwijl ik dacht: 'Ja, dat zal wel.' Enkele dagen later zat ik neer om deze boodschap van de ongezienen neer te schrijven: 'Het is hoog tijd dat de straatplaveiers van de nieuwe mensheid de wonden van het zuiveringsproces gaan loslaten. Als je jezelf toestaat om de resterende strijd los te laten, creëer je de ruimte die vereist is voor de geboorte van een nieuwe werkelijkheid.'
Nog meer loslaten
Voor diegenen onder jullie aan de frontlinie, de 1ste infanterie divisie, moet ik niet vertellen dat het sinds 2001 een constant gevecht is geweest. Gegarandeerd: iedereen heeft niet dezelfde planetaire ascensie...we zijn over de hele wereld verspreid met verscheidene missies in dienstbaarheid...maar deze specifieke groep van spirituele soldaten is verantwoordelijk geweest voor onder andere het schoonmaken van genetische (karmische) miasma's (doorheen hun eigen leven en lichaam) van verschillende familiale, culturele, raciale, seksuele, geslachtelijke, religieuze, spirituele en nieuw age gemeenschappen. Deze groep dompelden zich vrijwillig onder in de meest dichte energieën van polariteit (afscheiding) met als enige taak hun weg terugvinden naar neutraliteit (eenheid) en onderweg deze afstammingslijnen te zuiveren, in sommige gevallen vanaf de geboorte.
Deze sterrenzaden – huurlingen hebben zich al zo lang een weg terug gevochten, geklommen en gezwommen tegen een myriade van geïndoctrineerde geloofsovertuigingen in, dat velen (noodzakelijke) beschermingsmuren hebben gebouwd en een eeltlaag hebben gekweekt door veroordeling, maatschappelijke/ familiale problemen, pesterijen, en zelfs hedendaagse vervolging door zij die zo diep in het conventionele zitten. Deze groep is het A-team, de volgende generatie leiders, en ook al komt er misschien nooit erkenning voor hun toewijding, opoffering en dienstbaarheid naar deze planeet en zijn bewoners toe, het heeft geen belang...ze zoeken geen bevestiging. Deze stam is voor een enkel ding bedraad: VRIJheid, en hiermee komt het begrijpen, gebaseerd in een enorme persoonlijke uitdaging, dat de enige echte beloning in het leven de bevrijding van angst is. Hetgeen ons naar het volgende niveau van loslaten brengt...
Een deel van de aan de gang zijnde bewustzijnsverhoging is het besef dat we niet kunnen blijven hangen in een fase van groei of doel... ook niet en specifiek in de 'spirituele fase'. We moeten voortdurend vooruit en opwaarts gaan zonder zich te sterk te identificeren met en vast te klampen aan om het even welk proces, rol, of geloofsovertuing. Van het moment dat we aan iets hechten, verliezen we onze vrijheid en wordt onze creatieve macht versmoord.
Het punt van bewuste co-creatie is het leven in het moment...elk volgend moment te creëren vanuit het vorige. Het ascensie'proces' leert ons dat we hier niet zijn om ons ervaringen toe te eigenen of vast te houden, maar om er vloeiend doorheen te bewegen en voortdurend de volgende ervaring te omarmen, en de volgende, en de volgende. Hetzelfde geldt voor die frontlinie- krijgers die hier zijn om het oude paradigma te ontmantelen. De strijd-fase is voorbij...tijd om het zwaard neer te leggen, ons harnas af te leggen en af te lijnen op het volgende in onze reis.
Velen onder ons, en specifiek deze groep, zijn nu in het 'proces' van het versmelten van ons vierlichaamsysteem (spiritueel, mentaal, emotioneel, fysiek) met ons hoger zelf, of goddelijke blauwdruk...hetgeen een heel nieuwe perceptuele en fysieke werkelijkheid zal aantrekken...maar alleen wanneer we bereid zijn de vechtfase los te laten. De energieën van deze maand hebben ons specifiek geholpen, vooral vanaf de 9de golf-activering, om onze bescherming af te leggen en ons toch veilig genoeg te voelen zodat we moedig en vol vertrouwen onze volgende stap in het onbekende kunnen zetten.
Gedurende de eerste drie weken van april zijn we allemaal getest, op een of andere diepgaande manier, om te zien of we het echt menen dat we willen loslaten...niet alleen de strijd, maar alle vroegere programmering, hetgeen ons zal in staat stellen om ons pijnlichaam volledig los te laten.
Weerstand loslaten
April heeft ons gevraagd om de finale keuze te maken om af te kicken van de oude frequentie van pijn, angst en strijd, zodat we volledig af kunnen stemmen op de nieuwe frequentie van genade. Het is niet dat onze twijfel, of focus op onze pijn de geboorte van het nieuwe zal tegenhouden, het is alleen dat we het risico lopen de subtiele vermeerdering van ongedwongenheid niet op te merken als we blijven geloven dat hetgeen we echt verlangen niet waar kan gemaakt worden. Met andere woorden...als we de tweede helft van dit jaar ingaan en onszelf beginnen op meer fysieke manier uit te drukken, dan zal elke blijvende focus op strijd of weerstand naar 'wat is' ons enorm hinderen en onnodig lijden opwekken de komende dagen, weken en maanden van snelle expansie.
Het is niet zo dat we het ongemak dat we voelen moeten ontkennen, vermijden of onderdrukken...het ongemak is echt. De last die we hier moeten afleggen is de 'weerstand' naar het ongemak...dat wat lijden creëert. Het is juist een andere manier om 'aanwezig zijn' of 'neutraliteit' uit te drukken...en de ongezienen hameren er in mijn brein op dat het nu tijd is, nu we alle steun hebben, om volledig in onszelf te stappen en dat betekent alle resterende gehechtheden te laten gaan, inclusief de ascensie griezel, ik bedoel, proces.
NOTA: Om het helder te stellen, specifiek voor hen die zouden wensen dat ik er een suikerlaagje overleg...ik gebruik zeker humor en oneerbiedigheid als een manier om gaten in de sluier te prikken...om eraan te denken in onze donkerste momenten dat het leven nog altijd een spel is, zelfs wanneer het lastig is...maar meestal, om ons te helpen onthechten van het 'proces', niet erin te blijven hangen. Wanneer we onszelf kunnen relativeren en lachen dan kunnen we het veel makkelijker overstijgen, dus loont het de moeite met een beetje de draak te steken met onszelf.
En de reden waarom humor mijn drug is, is dat lachen de krachtigste vorm is van aanwezig zijn, van aflijning, van overstijging, die ik in dit leven gekend heb. Als iemand die vele vele jaren in mijn eigen problemen verstrikt was, verzeker ik je dat een luchthartige benadering van zo'n zware reis krachtiger resultaten zal opbrengen dan om het even welke verering of gebed zou kunnen.
Overgangszone
Ik had het erover in de laatste energie- update, dat deze maand een grenspunt was...het is in feite een overgangszone, en DE maand om onze finale keuzes te maken...om onszelf volledig af te lijnen op onze nieuwe echte richting...om onszelf volledig uit het verleden te halen en onszelf volledig in het nu onder te dompelen, zodat we onze toekomst kunnen medescheppen. Deze periode is op zijn minst bizar geweest, vooral maar niet beperkt tot het feit dat we twee tegengestelde werkelijkheden tegelijkertijd ervaren.
Het is hetzelfde scenario van een voet in elke wereld...waar we toegang hebben tot het oude en het nieuwe tegelijkertijd...maar op steroïden. Je weet dat we op het punt van een grote doorbraak staan, als je ergens temidden van twee erg tegenstrijdige gevoelens zit, zoals je misschien bezorgd bent, en toch in vrede, opgewonden, maar toch kalm, vertijfeld, maar toch vol hoop, geïsoleerd, maar toch verbonden, ziek, maar toch gezond, chaotisch maar toch in evenwicht, verveeld, maar toch geïnspireerd.
Het is een totale mind- trip, maar omdat we in de passage zitten van de overgang, maken we nu in feite de cirkel rond, waar dood echt wedergeboorte is, en we absoluut beide tegelijkertijd kunnen voelen.
Deze fase lijkt op zoveel manieren op fysieke dood, en gedurende maart had ik het privilege om dit uit de eerste hand mee te maken terwijl ik zorg hielp te dragen voor mijn prachtige tante die in haar fysieke overgang was naar de 'andere zijde'. Ik was niet alleen geroepen om haar te verzorgen, maar werd ook op hoger niveau gevraagd om een ambassadeur van onvoorwaardelijke liefde te zijn voor haar, om een anker te zijn en een heilige ruimte voor haar complete metamorfose te helpen houden, om als een vroedvrouw te zijn bij haar wedergeboorte en tenslotte op haar laatste dag een begeleider of 'overgangsgids' te zijn om haar te helpen oversteken op haar sterfdag.
Ik zou nog dagen kunnen praten over de manier waarop deze verbazende ervaring me veranderde, maar hetgeen me echt raakte was de heldere reflectie die ik zag van iedereen onder ons op deze reis van wedergeboorte, de innerlijke sterkte waarop we allen moeten intappen als we leren om laag na laag van gehechtheid te laten gaan zodat ons ware zelf kan oprijzen en stralen in de fysieke wereld.
Als ik alle gehechtheden zag wegvallen van mijn tante's bewustzijn, realiseerde ik me dat ik het geschenk kreeg om getuige te zijn hoe deze mooie ziel een leven van eigenaardige gevoeligheden overgaf, voor mijn ogen. Alle muren die we gebruiken om ons hart te beschermen smolten weg in haar zwakte en vermoeidheid, en op het einde was al wat overbleef de zuiverheid, de zachte maar overdonderend krachtige straling van liefde binnenin haar, diezelfde innerlijke schoonheid die een heel leven lang vocht om zichzelf volledig te onthullen.
Meer dan wat ook vertegenwoordigde de overgang van mijn tante voor mij de uiterlijke manifestatie van zulk een lange innerlijke reis. Voor haar was de reis een leven. Voor velen onder ons was de reis ruwweg 354 levens gecondenseerd in 12 jaar min de samenpersing van de tijd die iets meer dan 15 minuten op de nieuwe aarde-klok benadert.
Wat komt er nu?
April is geen wandelingetje in het park geweest, maar als je het innerlijk proces van terugkijken volledig omarmde, kan je plots verwonderd zijn door de mate waarin je gegroeid bent, bewuster bent, en inzichten kreeg, door deze Mercurius retrograde periode.
We hebben nog wel enkele dagen te gaan (en hebben het nog altijd nodig om onszelf te koesteren), maar de grote boodschapper bood ons enkele kanjers van potentieel levensveranderende informatie mee in tussentijd. Deze vitale stukken van onze kosmische puzzel waarop we een hele lange tijd hebben gewacht, zijn aan je voordeur komen kloppen deze maand, die stukken die ons eindelijk zullen in staat stellen om vooruit te gaan en onszelf op een heel nieuwe en volledige manier uit te drukken.
Deze nieuwe stukken informatie die we nu integreren, zullen dienen als instapkaart naar ons nieuwe leven, die materiële manifestaties die vereist zijn om onze nieuwe richting in te schieten met ons nieuwe (hoger niveau)doel. Van als Mercurius zaterdag direct loopt, zullen we voorbereid worden om onze volgende stappen te doen, die stappen die nu afgelijnd zijn op ons innerlijk en uiterlijk zelf, en de beweging vooruit zal weer beginnen, hoewel het op een totaal nieuw niveau zal zijn. Collectief stappen we in een nieuw niveau van menselijk potentieel, een dat multidimensionaal, vrouwelijk/mannelijk geïntegreerd is, en met nieuw (kosmisch) bewustzijn dat ons naar het doen van nieuwe dingen leidt op nieuwe manieren, manieren die volledig zijn afgelijnd op onze authentieke kernzelven.
'Besef dat er geen scheiding meer is tussen wie je bent en wie je wil zijn.' - de Pleiadiërs
Onze bereidheid om gewoon ons ware zelf te ZIJN, is al wat vereist is/was om te verschuiven, en deze overgang naar je meest authentieke zelf gebeurt nu, met of zonder onze medewerking.
'Hetgeen we jullie nu zullen laten is dit: NU is het enige moment waarop je altijd vrij moet zijn...toch, en voor je heftig uithaalt in frustratie, besef dat het tot NU geduurd heeft eer elk van jullie en het collectief van de mensheid erover gedaan heeft om deze waarheid te integreren. Dus kan je nu vrijelijk NU elk NU-moment gebruiken om vrij te zijn! Als je deze NU-momenten aaneenrijgt, leef je je leven in de moeiteloze stroom van NU-heid.' De Zeven Zusters van Pleiaden
Tot we opnieuw tevoorschijn komen!
Lauren
Vert. Fran Tielemans