GRAANCIRKELS EN VISIOEN BEVESTIGEN DAT DE DIMENSIES VERSMELTEN
8 mei 2010- boodschap ontvangen in Sedona, Arizona tijdens een ceremonie cirkel met Willaru Huayata en Aluna Joy
- ook over de vreemde fysieke symptomen de laatste weken
Tijdens een ceremoniecirkel op de top van een rode rots in Sedona, Arizona, met een groep oude en nieuwe vrienden, kreeg ik een boodschap over de geboorte van de nieuwe wereld en hoe de dimensies nu beginnen te versmelten. Spijtig namen we de boodschap niet op, dus doe ik mijn best opnieuw op te roepen wat ik ontving...
Onze groep kwam samen in een cirkel, en al snel begon ik hartkoorden te zien die uit ieders hart kwamen en die versmolten in het midden van de cirkel. Alle koorden begonnen zich te verweven zoals een ingewikkeld weefsel. Deze verweven koord begon op te stijgen en openden zich dan zoals een kwal van licht. Het was ons collectief lichtlichaam. Het was erg mooi. Tentakels van licht werden gedrapeerd naar beneden en in de Aarde geankerd overal in Sedona. Het bleek dat deze lichtkoorden op specifieke punten in Sedona geankerd werden. Eerst dacht ik dat onze ceremonie juist ging over het ankeren van licht in Sedona, maar al snel groeide het visioen. Het lichtlichaam dat ons hart creëerde begon zo groot te worden dat het zelfs de plaats bereikte tussen onze atmosfeer en daarbuiten. De Aarde en zijn atmosfeer werden helemaal in deze paraplu van licht gewikkeld. Lichtkoorden begonnen overal in de wereld te ankeren. Het werd duidelijk dat velen over heel de wereld meehielpen aan wat wij hier deden, ook al wisten we het niet van mekaar. Eens al deze koorden vanuit de hartcentra van de lichtwerkers in de Aarde geankerd waren, begonnen ze dieper in de kern van de Aarde te dringen.
Op dat moment verbonden al deze koorden zich op een plek die leek op een zaad, of een reuzenei. Ik begon me te realiseren dat dit een embryo was voor onze nieuwe wereld. Onze liefde, positieve intenties en creatieve kracht die vanuit onze hartcentra kwamen waren de bevruchting voor dit embryo. Het leek ook dat dit embryo moest uitgebroed worden. Het was nogal duidelijk dat de Aarde ons nodig had, maar ook dat wij de Aarde nodig hadden. Het is een goddelijke symbiotische relatie. Ik begon dit ei, dat zaad, dat embryo te onderzoeken om het beter te begrijpen. Ik kon het lichtlichaam zien en de lichtkoorden die doorheen het centrum van de Aarde gingen naar dit embryo. Maar de lichtkoorden stopten niet daar. Ze gingen helemaal door de Aarde en cirkelden er nogmaals rond. Op dat punt leek de Aarde op een buisachtige torus. (lijkt op een donut).
Als je niet weet wat een torus is, het lijkt gewoon op een reusachtige spiraalvormige kosmische bagel. Het embryo bevond zich in het midden van de bagel. En zo keek ik nog eens naar het embryo, en zag dat het op twee plaatsen vastgemaakt was...zoals twee navelstrengen. Op een plek was het vastgemaakt aan de wereld waarin we nu zijn. Aan de andere kant was het vastgemaakt aan de nieuwe wereld. Het middelpunt was dit embryo. Ik zag dat de wereld waarin we zijn begon opgeslorpt te worden door de nieuwe wereld, en dat de nieuwe wereld opgeslorpt werd door de wereld waarin we zijn. Het werd EEN. Het ei begon uitgebroed te worden.
De Sterren Ouderen deelden met ons dat dit nog een stap was naar manifestatie van de nieuwe wereld. Het was een enorm keerpunt. Ze deelden ook dat we het resultaat van deze versmelting onmiddellijk zouden beginnen te zien, en dat het verscheidene maanden zou duren eer het klaar was. We beëindigden onze cirkel in het besef dat iets krachtigs was verschoven in ons en in de wereld, maar we wisten niet hoever de verschuiving reikte. We ontdekten later dat op 8 mei (de dag van onze ceremonie) dat er dan spectaculaire veelvuldige zonnevlammen waren. Dit kan maken dat mensen zich prikkelbaar voelen, en ongemakkelijk, en het versnelt enorm het transformatieproces. Zonnevlammen kunnen oude patronen die niet langer nodig zijn doen verbrokkelen, zodat nieuwe patronen kunnen verrijzen. Dit kan ons hyper doen voelen, en uitgeput terzelfdertijd. Het kan ook inwerken op technologie. Ik ben mijn computermonitor kwijt.
Op de avond van 8 mei gebeurde iets anders op een wonderlijke manier, dat echt dit visioen ankerde in de realiteit. Naast Stonehenge in Engeland verscheen 's nachts een graancirkel. De volgende morgen werd ons dat gerapporteerd door onze goede vrienden Bea en David. De graancirkels tonen twee spiralende dimensies die reizen doorheen een grotere middencirkel... heel erg zoals een buisvormige torus. Dit was nog een bevestiging dat hetgeen we deden hier in Sedona verbonden was met een veel grotere wereldwijde activatie. We begonnen vele symptomen op te merken van deze nieuwe activatie.
Tijd en ruimte begon nog meer dan vroeger grillig te schommelen. We schijnen besef van tijd makkelijk kwijt te raken. We slapen niet zo goed...nog maar eens. Er is veel draaien en keren 's nachts. We horen over veel vreemde dromen. We voelen enorme krachtige instroom gevolgd door een energieverlies. Men rapporteerde veel misselijkheid, en pijn in het lichaam. Velen voelden diepe droefheid. Sommigen voelden alsof ze op water liepen. Anderen zeiden dat wanneer ze hun ogen sloten 's nachts, alles draaide. Er waren verstoringen in het zicht, problemen met het middenoor, keel en schildklierproblemen, koude voeten (van tussen twee werelden te zijn), en zelfs een vreemd symptoom van een droge tong. Deze symptomen zijn hier al tot bedaren gekomen maar schijnen zich snel over de wereld te verspreiden.
Aluna Joy Yaxk'in
vert. Fran Tielemans